was successfully added to your cart.

Niet iedereen verdient kinderen

By 15 september 2018Bewustwording

Helaas zijn de meeste mensen vruchtbaar!

Wat: Een blog over hoe de ouders hun kinderen kunnen bewust of onbewust beschadigen!
Waarom: als bewustwording
Wanneer: 15.09. 2018 

Iedereen wil een goede moeder en vader zijn en de kinderen gelukkig zien maar niet iedereen lukt het om een goede ouder te worden. Dit kan rampzalige gevolgen hebben voor de kinderen. Deze blog gaat niet om kinderen die perfect opgevoed zijn en gelukkig zijn. Deze blog gaat ook niet over kinderen die gelukkige jeugd hebben gehad en toch gekozen om verkeerd pad in het leven in te slaan. Deze blog gaat over kinderen wiens ouders uit verschillende redenen niet in staat zijn om hen een gelukkige jeugd te geven.

Een onbekend gezin als onverwachte inspiratie

Inspiratie om deze blog is ontstaan toen ik in La Roche op de camping stond en 2 dagen half stiekem luisterde naar een jong Belgisch stel die hun zoontje van 3-4 jaar aan het opvoeden was. Zelden heb ik ouders zo veel aandacht en liefde zien geven zonder het kind te betuttelen. Er was niks wat ze aan het kind van deze leeftijd niet zachtjes pratend konden uitleggen. Het kind heeft niet een keer geschreeuwd of gehuild omdat een van de ouders ging douchen of omdat et kind naar bed moest of omdat het kind zijn zin niet kreeg. Deze ouders voeden hem op op een liefdevolle en zachte manier waar veel met kind wordt gepraat en het kind wordt voorbereid om ooit zelfstandig en sterk in zijn schoenen te staan en dit alles kan met enorm veel zachtheid. Ik dacht voor mezelf hoe veel dit klein mannetje boft met deze ouders en dat ze dit kind echt verdienen en hoeveel andere kinderen beschadigd raken door minder succesvolle opvoeding.

Bewust of onbewust kunnen we onze kinderen voor een deel van hun leven of voor de rest van hun leven beschadigen door onze manier van opvoeden of afwezigheid hiervan. Dit kan gebeuren omdat ouders mentaal ziek zijn of zelf mishandeld en misbruikt waren toen ze klein waren, maar ook omdat ouders hebben onderschat hoe verantwoord en zwaar het opvoeden kan zijn.

Waarom kan een leven ontstaan?

1. Omdat het van een vrouw wordt verwacht om moeder te worden!

Hoe welvarend en ontwikkeld Nederlands is er wordt nog steeds van een vrouw verwacht om moeder te worden. Kies je om geen kinderen te hebben terwijl je vruchtbaar bent zal je bij veel mensen onbegrip ontmoeten. Sommige zullen het duidelijk afkeuren en andere zullen het stilletjes afkeuren en je als egoïst bestempelen. Zelf hoor ik bij deze tweede groep die bewust heeft gekozen voor een leven zonder kinderen omdat ze niet in mijn leven passen en omdat ik nooit moederinstincten had. Ik hou van kinderen, maar hoef niet kinderen te hebben om me volledig of vrouw te voelen. Wat voor andere kinderen krijgen is is voor mij mijn sport, vrijheid en reizen. Regelmatig word ik gevraagd of ik kinderen heb en als ik zeg nee, dan wordt er gevraagd of ik ze niet kon krijgen en wordt er medelevend en begrijpend naar me gekeken. Als ik vertel dat ik bewust heb gekozen om geen kinderen te hebben verandert mimiek van de meeste mensen in slecht verborgen verbazing en sommige begrijpen het helemaal omdat ze zelf ook geen kinderen hebben of in een ander leven niet voor kinderen zouden kiezen. Ik vind het eerlijker dat je niet voor kinderen gaat als je weet dat je dromen en kinderen niet matchen en dat je ze niet altijd aandacht, tijd en liefde kan geven dan dat je alsnog kinderen op de wereld zet die je ongelukkig zal maken. Mijn drang naar vrijheid is altijd enorm geweest en kinderen zouden deze vrijheid inperken waardoor ik me niet goed zou voelen en ook de kinderen niet kunnen geven wat ze nodig hebben. Ik heb nooit spijt gehad van mijn keus.

2. Omdat een vrouw en een man heel graag ouders willen worden

Dit is de ideale situatie indien toekomstige ouders zich bewust zijn ervan dat een kind voor altijd is en zeker komende 18 jaar een oceaan van liefde en tijd voor het kind moeten hebben.

3. Omdat als mensen trouwen of relatie hebben het kind krijgen erbij hoort

Je bent net getrouwd of beslissing genomen om voor kinderen te gaan. Verliefdheid en roze bril maken alles mogelijk en fantastisch, maar een stel is niet tot het einde op dezelfde manier verliefd en wat als de roze bril af is. Hoeveel ouders denken bewust aan wat een kind hebben inhoudt en wat ze moeten inleveren hiervoor? Hoe veel ouders beginnen bewust aan kinderen? Traditioneel gezien is de rol van moeder om 24/7 bij kinderen te zijn want “moeders kunnen het beter” en “vaders verdienen de kost”.  Anno 2018 werken beide ouders en horen beide ouders voor kinderen te zorgen en elkaar te ontlasten in deze soms ook uitputtende en zware taak.

4. Omdat sociale druk groot is

Je vriendinnen worden moeders en jij nog niet. Druk wordt steeds ietsje groter. Als in het tweede jaar na de bruiloft nog geen kinderen komen gaan ouders, vrienden, buren zich afvragen en misschien het stel vragen of alles in orde is? Regelmatig worden opmerkingen gemaakt over kinderen en er wordt zelfs gevraagd waar blijven de kinderen want kinderen krijgen volgens veel moeders is het leukste wat er is, maar hebben alle moeders voldoende tijd, aandacht en liefde voor hun kinderen? Zijn hun kinderen gelukkig? Hoe zit het met de opvoeding?

5. Omdat een vrouw per ongeluk zwanger geworden is

Vrouwen kunnen “per ongeluk” zwanger worden. Ze hebben echt pil geslikt maar ze zijn toch zwanger geworden. Halfdronken of dronken een leuke avond met iemand hebben. Als je ineens beseft dat je 38+ bent kan je ook per ongeluk zwanger raken. Of omdat je een jonge leuk vindt en denkt dat hij dan bij je blijft. Het kans bestaat dat hij blijft, maar ook dat hij geen enkele verantwoordelijkheid hiervoor neemt en verdwijnt want met elkaar naar bed gaan betekent niet het liefst vader willen worden. Ik geloof niet in “per ongeluk” zwanger worden en nog minder in goede afloop hiervan. Kinderen krijg je samen en beide partners dienen op de hoogte van kinderwens te zijn.

6. Omdat een vrouw verkracht is

Dit is een hele lastige. Verkrachting is nooit OK en is niet goed te praten. Vrouwen in oorlog worden altijd verkracht en in sommige landen is het niet mogelijk om voor abortus te kiezen waardoor deze moeders totdat ze doodgaan kind van hun verkrachter zullen opvoeden en liefhebben of niet. Als deze vrouwen lukt om ondanks alles toch van het kind te houden en het kind een gelukkig bestaan te geven zijn het dan hele sterke vrouwen waar we veel van kunnen leren.

Iemand kan verkracht worden hier in NL in het bos of op straat en zwanger worden. In Nederland is het mogelijk om abortus te plegen, maar niet overal kan het. Persoonlijk zou ik nooit kiezen om kind van mijn verkrachter te behouden.  Kinderen komen uit liefde of in ieder geval omdat twee mensen het willen maar niet uit geweld. Geweld heeft nooit iets prachtigs gebracht.

Dit is een kleine greep uit verschillende scenario’s en afhankelijk van wat ons als ouders aangedaan is en hoe we hiermee omgaan kunnen we met onze ervaring bewust of onbewust het kind met pijn, problemen, verdriet, frustratie, verslaving, misbruik belasten.

Ideale situatie is om met veel liefde voor een kind hebben te kiezen en zich van bewust zijn hoeveel tijd, aandacht, liefde en prioriteit het kind nodig heeft. Ik vraag me af hoeveel ouders zich deze verantwoordelijke taken bewust zijn voordat ze voor kinderen kiezen. Hoeveel ouders worden niet verblind door de liefde voor elkaar en bekijken door een roze bril iets wat later een zware taak zal worden namelijk een kind grootbrengen en opvoeden zonder dat je het vleugels afknipt. Een van de meest verantwoordelijke en moeilijkste taken is een kind op de juiste manier opvoeden en het klaar maken voor het leven dat hard is. We zijn vaak goed in kinderen beschermen en het voor ze opnemen zodat ze als ze het ouderlijk huis verlaten niet klaar zijn om op eigen benen te staan. Wordt een kind blij hiermee? Denk ik niet. In onze tekortkomingen om tijd en aandacht aan kinderen te geven omdat tegenwoordig beide ouders werken en na het werk is er geen puf meer om nog tijd een aandacht te geven kopen we gadgets voor kinderen om dit goed te maken. Kinderen belonen met materiele dingen als excuus omdat je geen tijd voor ze hebt. Kinderen lijken blij met deze materiele dingen, maar onder oppervlakte zijn ze niet happy want ze willen liever tijd en liefde van ouders en iets leuks met ouders gaan doen.

Een paar voorbeelden van wat ouders kinderen kunne aandoen en regelmatig ook aandoen. Dit is geen fictie, maar voorbeelden uit levens van kinderen en mensen om me heen.

  1. Een moeder begluurt door het sleutelgat haar zoon van 7 jaar die in zijn kamer zit en de zoon weet hiervan maar durft de moeder hiermee niet te confronteren. Hij voelt zich ongemakkelijk en weet niet wat hij hiermee moet. Is dit normaal gedrag van moeder? Nee.  Kan het kind later in zijn leven hierdoor beschadigd worden? Absoluut.
  2. Een moeder die twee kinderen heeft kiest duidelijk voor haar zoon. De dochter voelt zich afgewezen, niet geliefd en niet begrepen als gevolg woedeaanvallen, slechte relatie met de moeder en onhanteerbaar kind. Het meisje was lief en wilde erkenning van de moeder en in afwezigheid hiervan is ze rebels geworden. Is dit schuld van het meisje? Nee. Heeft het meisje last hiervan? Ja en het gezin ook. Kon dit voorkomen worden? Ja.
  3. Ouders die kinderen seksueel misbruiken. Kinderen worden seksueel misbruikt vaak omdat ouders dat ook geweest zijn. Persoonlijk vind ik dit enorm ziek. GEEN kind hoort seksueel misbruikt te worden. Er is leven hierna mogelijk maar veel kinderen komen nooit hier bovenop.
  4. Kinderen worden als huisdieren in een kooi als beesten gehouden omdat de ouders ooit ook in de kooi leefden. Nee, niet ergens in verwegistan maar hier in NL. Verschrikkelijk. Moeder geeft leven aan een paar kinderen en een wordt opgeofferd om als beest te leven en het hele gezin vind dit OK. Mijn hart gaat kapot van dit verhaal. Zelfs nu ben ik aan het huilen. Hoe kan dit dat het hele gezin het OK vindt? Wie is hier het beest? Had dit voorkomen kunnen worden? Ja.
  5. Dominante ouders die denken dat ze alles weten en met een harde hand kinderen gaan opvoeden zodat kinderen later als ze het ouderlijk huis verlaten nooit meer terug naar hun ouders gaan. Dat ze hun ouder haten. Kon dit voorkomen worden? Ja, maar dan zouden ouder een spiegel zichzelf moeten voorhouden en dat doet pijn? Het is beter het vuil onder mat te vegen en kinderen lastig te vallen met jouw problemen.
  6. Gescheiden ouders die verdriet, frustratie, haat jegens hun exen niet voor zichzelf kunnen houden en moeten kinderen hiermee belasten. Een kind houdt van beide ouders en kan niet kiezen voor een ouder. Andere ouder constant afkraken doet het kind pijn. Lijden kinderen hieronder? Ja. Kan het voorkomen worden? Ja als de ouders beslissing nemen om met hun frustraties de kinderen niet lastig te vallen en de kinderen zelf hum neming over de andere ouder laten vormen.
  7. Kinderen die opgroeien in een gezin waar een of beide ouders verslaafd aan drugs of alcohol zijn. Dit is een lastige situatie waar kinderen vaak op vroege leeftijd voor ouders moeten zorgen omdat deze dat zelf niet in staat zijn. Kinderen worden hier ook vaak met geweld geconfronteerd en misbruikt.
  8. Alleenstaande moeders die hun best doen om een goede moeder te zijn maar dat lukt niet omdat IQ of emotionele IQ te laag is en het kind wordt constant teleurgesteld. Zeer pijnlijk voor beide partijen als je als moeder steeds faalt om je kind te geven wat het nodig heeft en als de kinderen in pleeggezinnen worden geplaatst.
  9. Ouders die zelf arts/advocaat of piloot wilden worden, maar het is nooit echt gelukt en hun mislukte dromen op kinderen projecteren. Ouders horen om het kind in de ontwikkeling te volgen en weten waar het kind geschikt voor is en het te ondersteunen en in de juiste richting te sturen en niet een kind te dwingen om iets te worden waar het niet voor gemaakt is.
  10. Alleenstaande moeders die per ongeluk zwanger geworden is en ondanks dat de vader heeft gezegd dat hij niet klaar is om vader te worden toch nog het kind behouden en uit wraak mag de vader nooit contact met het kind hebben. Dit is zo verkeerd want de moeder doet hier niet wat de beste voor het kind is wel wat de beste voor haar liefdesverdriet, haat, frustratie is en op deze manier laat je het kind niet zelf een mening vormen over zijn/haar vader. Kinderen kunnen hieronder later lijden.
  11. Ouders die veel kinderen hebben en er wordt verwacht van grotere broers en zussen om voor kleinere broers en zussen te zorgen. Dit is zeker praktisch maar zo fout. Kinderen horen niet voor kinderen te zorgen. Het is wens van ouders geweest om 5 kinderen te hebben en het is taak van de ouders om voor deze kinderen te zorgen. Kinderen horen te spelen en gelukkige jeugd te hebben en niet verplicht op broertjes en zussen te passen. Deze kinderen hebben niet hierom gevraagd en ooit als ze eigen kinderen hebben zullen ze wel deze taak op zich nemen. Kan je als ouder niet volledig voor 5 kinderen zorgen, neem dan 3.
  12. Kinderen die in een beschermd milieu in hun gezinnen leven en waar voor hun alles wordt geregeld en hen wordt verteld dat er enge mensen buiten lopen waardoor angst bij kind wordt gecreëerd of kinderen laten geloven dat het leven bestaat alleen uit gelukkige momenten want dat is niet zo. Kinderen moeten voorbereid worden om zelfstandig te kunnen functioneren in een maatschappij dat soms hard, soms lief, soms tragisch en soms geweldig is.
  13. Kinderen zien en merken alles al zeggen ze het niet altijd. Zo verteld een 7 jarig meisje aan mij dat haar ouders niet van elkaar houden en dat ze niet gelukkig zijn terwijl de ouders gelukkig uitzien. Ze denkt ook dat het beter zou zijn voor haar ouders te scheiden. Weten deze ouders dat hun dochter zo over hen denkt en waarom? Ruziën ze thuis waar kinderen bij zijn of als ze denken dat kinderen slapen?

Denken ouders die zich in bovenstaande voorbeelden herkennen dat kinderen oprecht gelukkig kunnen zijn in deze situaties en dat ze zelf voor dit leven hebben gekozen als ze mochten kiezen? Ouders beschadigen bewust of onbewust kinderen. Deze kinderen zijn slachtoffers. Sommige ouders uit bovenstaande voorbeelden zijn ziek en verdienen geen kinderen te hebben maar ze hebben ze tocht omdat moeder natuur zo genereus is om bijna iedereen vruchtbaar te maken. Dat we kinderen kunnen krijgen is geen garantie dat we goede ouders zullen worden. Ook kinderen heel graag willen is geen garantie op goede ouderschap.

Kunnen kinderen die een van bovenstaande situaties hebben meegemaakt genezen en in het maatschappij normaal functioneren? Velen zouden het kunnen met veel hulp en wil om ellende achter zich te laten en iets moois van het leven te maken en ik hoop echt dat het de meeste kinderen ook zal lukken want iedereen verdient gelukkig en zichzelf te zijn. Sommige zullen nooit relaties durven aangaan of mensen vertrouwen wat voor veel pijn in hun levens en het even van anderen zal zorgen. Hadden ouders normaal gefunctioneerd, was deze beschadiging nooit nodig geweest.

Ouders respecteren en vergeven! Echt niet.

Sommige ouders verdienen niet gerespecteerd te worden tenzij de dader (ouder) oprecht spijt toont en werkt aan een goede relatie met het slachtoffer (kind). In dit geval is de vraag of het slachtoffer wil en kan vergeten en deze wens zou ten alle tijden gerespecteerd moeten worden. Als beide kanten aan een goede en nieuwe relatie willen werken dan kunnen veel wonden genezen. Persoonlijk zou ik nooit een vader die kinderen seksueel misbruikt vergeven en zeker niet respecteren. Dit gaat mij te ver. Geen vader kan zeggen dat hij niet weet dat het niet OK is. Natuurlijk weet hij dat het niet OK is maar zijn zieke drang is veel sterker dan iemand veel pijn, schaamte en vernedering besparen.

Waarom doen we anderen aan wat ons ooit aangedaan is?

Vaak doen ouders hun kinderen of anderen aan wat hun ooit in het verleden door ouders of anderen gedaan is. Zijn ze dan vergeten hoeveel pijn bijvoorbeeld seksueel misbruik deed en hoe ze zich toen voelden? Waarom komen ze in verleiding om komende generatie de beschadigen? Waarom kunnen ze niet het cirkel verbreken en zelf ook uit het vicieuze cirkel komen? Waarom kunnen we niet onze kinderen vrijheid en geluk bieden als we het zelf niet hebben gehad?

Helaas zijn de meeste mensen vruchtbaar en er is geen toelatingsexamen om een ouder te worden. Elk gek kan op deze manier ouder worden en kind opvoeden op verschillende manier. Vaak ook het kind verwaarlozen. Als we aan deze kinderen zouden vragen of ze op deze manier nog een keer geboren willen worden wat zou hun antwoord zijn? Sommige beschadigde kinderen kunnen nog iets moois van het leven maken want sommige kinderen weigeren slachtoffers te worden en ze aan zeker niet fouten van hun ouders herhalen en nog een ongelukkige generatie op de wereld zetten, andere zullen het gedrag van hun ouders overnemen en nog een generatie beschadigde kinderen baren. Een derde groep zal emotioneel nooit normaal functioneren en hierdoor zichzelf en anderen veel pijn aandoen.

Kinderen opvoeden betekent observeren, veel praten met kinderen, uitleggen waarom ze iets wel of niet mogen doen, onvoorwaardelijke liefde geven, aandacht geven, zee van tijd geven, vertrouwen en harmonie creëren, kinderen laten ontplooien tot wie ze echt zijn of wat ze willen worden, veel lachen en samen leuke dingen doen, kinderen waarde van liefde en niet van spullen leren, kinderen voorbereiden om ooit zelfstandig te worden, voor zichzelf te durven opkomen en problemen het hoofd te kunnen bieden. Het leven buiten het huis is niet altijd veilig en beschermend zoals binnen het huis. Kinderen zouden moeten een werkelijk beeld van het leven krijgen en niet gevoed worden met de verhalen dat het leven altijd fantastisch en romantisch is want het leven is zo alleen als je het zelf zo maakt en niemand anders is verplicht om voor jou fantastisch te zijn en jou als koning of koningin te behandelen.

Gedragsstoornissen

Hoeveel kinderen en volwassenen hebben gedragsstoornissen die door het gestoorde gedrag van hun ouders veroorzaakt zijn? Iemand die geboren is om normaal te zijn wordt door het gedrag van mensen die hem leven hebben gegeven voor het leven beschadigd. Niet alle gedragsstoornissen zijn aangeboren. Hoe groot hierin is aandeel van ouders die hun kinderen op allerlei manieren mentaal beschadigen?

Wie is hier een grotere egoïst?

Ik vraag me af wat egoïstischer is om voor een leven zonder kinderen te kiezen omdat je weet dat je je 100% niet aan het kind kan geven of voor een leven met kinderen te kiezen terwijl je hetzelfde weet. In het eerste geval zien veel mensen je vaak als egoïst en gefaald omdat je geen moeder / ouder bent, in het tweede geval hoor je erbij want je bent moeder / ouder maar je maakt ook verdomd veel slachtoffers om je heen.

Waarom deze blog?

Deze blog is geschreven als bewustwording voor ouders die zich in deze blog herkennen en een roep om te stoppen om kinderen op deze manier te behandelen, maar deze blog is ook geschreven voor de kinderen die slachtoffers zijn geworden van hun ouders gedrag. Laat je ouders niet rest van je leven verpesten en na alle ellende probeer toch het geluk die je toekomt te vinden en maak niet dezelfde fouten als je ouders. Voed een harmonische volgende generatie op. Ik ben ervan overtuigd dat iedereen die echt geholpen wil worden en de hulp krijgt nog van het leven kan genieten en het inrichten zoals gewenst. De voorwaarde is om geholpen te willen worden en de ellende waar ze voor uitgezet zijn te verwerken en verder te willen gaan. Vecht als bezeten voor het kwaliteit van het leven die je toekomt en die je niet gegund is door mensen die je op de wereld hebben gezet. LEEF EEN WEES GELUKKIG LIEF KIND HET IS JE RECHT!

Nou mijn lieve Belgische gezin jullie hebben me geïnspireerd om dit blog te schrijven. Ik weet niet of we elkaar ooit weer zullen ontmoeten, maar ik weet dat jullie kind een gelukkige jeugd zal krijgen en ja jullie verdienen zeker nog meer kinderen.

Join the discussion 2 Comments

  • Goede morgen Stella, wat een lief gezin al niet kan opleveren. Een serieuze blof, geschreven op een manier die ‘losjes’ is, zoals jij dat kunt. Geschreven uit t hart, met liefde voor de jonge medemens. Geen directe relatie met trailrunning, gigantische relatie met t ‘ echte leven’.
    Fijn dat je rent, schrijft, leeft!
    Groet Cecile.

Leave a Reply