was successfully added to your cart.

Libanon Reis: Land van adembenemende cederbomen en heerlijke fattoush

libanon reisverslag

Waar oude en verdwenen beschavingen nog steeds zichtbaar zijn!

Wat: Libanon reis met groots wandel- en cultuuravontuur 
Waarom deze blog: omdat ik met deze Libanon reis mijn ervaring met jullie wil delen. Ook dit beleven? Libanon met Nunatak

Paul en ik waren benieuwd naar wandelmogelijkheden in Libanon en ook wilden we graag eeuwenoude en bewogen geschiedenis van dit land van dichtbij meemaken. In “Roads  less travelled” neem ik jullie mee naar beetje aparte bestemmingen. Ik start deze reeks met mijn Libanon reis.

Libanon reis: voorbereiding en geschiedenis

Een paar maanden geleden heeft deze Libanon reis als wandelvakantiebestemming onze nieuwsgierigheid gewekt en sindsdien waren we bezig om het een vorm te geven; wat ook gelukt is. Wat ik wist over Libanon, was dat het land grenst in het westen aan de Middellandse Zee, in het noorden en westen aan Syrië en in het zuiden aan Israël of Palestina zoals het in Libanon genoemd wordt. Verder dat er indrukwekkende beschavingen en culturen zoals Feniciërs, Assyriers, Perzen, Grieken, Romeinen, Arabieren, Kruisvaarders en Ottomanse Turken hier hebben geleefd en sporen achtergelaten. Dit is te zien behalve bij prachtige uitgravingen zoals in Byblos, Baälbek, Anjar, Tyrus en Sidon ook in de bevolking die door de gemixte DNA enorm divers en vaak prachtig is, vooral vrouwen. Ook wist ik dat het land tussen 1975 en 1990 in de burgeroorlog was. Syrië had zich ook in het conflict tijdens de burgeroorlog gemengd, maar nadat een bomaanslag op toenmalige oud-premier Rafik Hariri in februari 2005 gepleegd was zijn massale demonstraties en protesten geweest (Cederrevolutie) en hierbij hebben Libanezen geëist dat Syrische troepen vertrekken wat ze ook deden. In 2006 is Israël voor een paar maanden in oorlog geweest met Hezbollah beweging en PLO in het zuiden van Libanon. Er is af en toe onrust tussen verschillende islamitische formaties in het land, maar het land geniet sinds 2006 vrede en de bewoners zijn bezig om het land op te bouwen en met elkaar vreedzaam te leven. Dit was mijn voorkennis over Libanon en nu ik over deze Libanon reis schrijf, ben ik veel rijker teruggekomen en dat ga ik zo met jullie delen.

Libanon reis                             Libanon reis

Eerst hebben we besloten waar we wilden wandelen en welke steden we wilde zien. Normaal zijn Paul en ik selfsupporting tijdens wandelvakanties en gaan we met kaart, kompas, tent en eten op pad en zien we waar we stranden, maar omdat we in Libanon taalbarrière (Arabisch) hadden, verschillende minderheden en religies aanwezig zijn en we de gedrag- en communicatiecodes niet kennen hebben we beslissing genomen om een lokale agent met ons gewenste programma te benaderen. Er is ons verteld dat alles wat we willen mogelijk en veilig is. Dit zeggen mensen vaak al is het onveilig omdat ze graag toeristen zien en geld willen verdienen. We wilden graag in Baälbek (Heliopolis) de perfect bewaarde ruïnes van Romeinen zien, maar Baälbek ligt in de Bekavallei, die ligt ingeklemd tussen de bergketens van Libanongebergte en Anti-Libanongebergte en is 17km breed. Dit alles klinkt goed tot het moment dat je beseft dat de grens met Syrië 10 km van Baälbek verwijderd is. Baälbek heeft 50.000 inwoners en is een van de bolwerken van de sjiitische Hezbollah. Nee, toch maar niet. We vinden het te riskant. De plannen zijn aangepast we schrappen Baälbek en gaan naar Byblos. Het hele programma van onze Libanon reis is rond en we gaan een vertrekdatum prikken. Jippiiee.

Libanon reis: naar Beiroet

We vliegen via Belgrado naar Beiroet. Ik heb gelezen dat Beiroet een moderne stad is, waar het uitgaansleven tot het beste in Midden-Oosten behoort. Ik verheug me erop om daar te zijn. Na een korte overstaptijd in Belgrado worden we bij de gate door de Libanese passagiers met veel nieuwsgierigheid bekeken en gevraagd of we naar Beiroet vliegen. Libanese passagiers op het vliegveld in Belgrado zijn alternatief en westers gekleed. We worden door hen verwelkomd en ze vinden het fantastisch dat we hun land willen bezoeken. We landen midden in de nacht in Beiroet en worden met taxi vervoerd naar ons hotel, waar we volgende ochtend afspraak met onze agent en gids hebben. Er wordt ontbeten in een Franse Brasserie en onze agent en gids spreken vloeiend Arabisch, Frans en Spaans. Uiteraard wil ik weten of ze Europeanen zijn. Nee, ze zijn christenen Libanezen, die allemaal hier geboren zijn. Hier leer ik dat Libanon tussen 1920 en 1943 Franse mandaat gebied gewest is en dat veel Libanezen Francofielen zijn en hier zijn ze trots op. De voertaal van de christelijke elite in Libanon is Frans en dat is tijdens wandelen, in steden en hotels ook te horen. Christenen in Libanon zijn Armeniërs, Assyriers, Grieken en moslims zijn Arabieren, Alawieten, Koerden, Druzen, Palestijnen, Sjiieten, Turkomanen. De meeste christenen behoren tot de Maronitische Kerk 1,1 miljoen volgelingen in Libanon. Met uitzondering van een paar gebieden gaat onze wandeling plaatsvinden in het gebied van deze Maronieten. Maronieten leven al honderden jaren in de keten van Libanongebergte. Ze zijn hiernaartoe ooit gevlucht omdat ze zich gedreigd voelden door de talloze veroveraars van Libanon. In Libanongebergte leven ze nog steeds en houden zich bezig met landbouw. Uiteraard hoeven ze zich niet meer te verbergen en zijn ze vrij om hun religie te beoefenen, maar als christelijke minderheid in Midden-Oosten is hun toekomst hier een grote vraagteken. Ik hoop vooral dat alle religies tijdens onze Libanon reis een manier zullen vinden om vreedzaam naast elkaar te blijven leven.

Libanon reis    Libanon reis    Libanon reis

Libanon reis: laat het avontuur beginnen!

Onderweg naar het beginpunt van onze wandeling vertelt de chauffeur dat hij gisteren met een paar toeristen naar Baälbek geweest is. Het begint weer bij mij in het hoofd te spoken, misschien toch naar Baälbek. Ik wil het zo graag zien en zeg tegen Paul dat we zeker hierover opnieuw moeten nadenken.

Onze wandeling van onze Libanon reis start 50km ter noordwesten van Beiroet in het bio-sfeerreservaat Jabal Moussa en we lopen door prachtige groene met bloemen gezaaide weilanden, over bruggetjes, langs dorpjes, veel hoogtemeters, mooie uitzichten op de andere kant van de vallei. Onderweg plukken en eten we wilde asperges, ruiken we tijm, munt, op de grond vinden we afgevallen stekels van stekelvarkens. Deze wil ik natuurlijk graag hebben en dat mag ook. Deze dag zal ik ze nog vaak zien en meenemen. Einde van de dag bereiken we een mooi uitzichtpunt op een meer onder ons. Prachtig blauw. De avondzon geeft mooi, zacht licht en we dalen naar het meer om later weer steil uit de kloof te klimmen en onze B&B in Aabri op 900m te bereiken. Onze gastheer en vrouw zijn Antoine en Randa (zus en broer), die ons hartelijk ontvangen. Op het terras staat al water in een glazen kruik zodat we ons dorst na de klim kunnen lessen. Ze zijn niet rijk, maar hebben veel warmte en liefde te geven. Ze hebben ook een mooie winterwoonkamer die zeer authentiek ingericht is met matrassen op de grond en sierlijke kelims en bekleding. Er is zelfs een waterpijp aanwezig en we zijn ook welkom om het te proeven, maar dat doen we niet. Het huis heeft veel slaapkamers en een enorme eetkamer. In veel huizen/auberges/kloosters in de bergen is waterlekkage aan de binnenkant van de muren te zien. Soms zijn de muren geel/groen, vochtig en schimmelig en soms zijn ze droog, maar wel geelachtig. Het is hier normaal en het beste is om het ook zo te accepteren en te genieten van de omgeving en een andere cultuur. Het is wel om aan te raden om een lakenhoes mee te nemen. Er zijn, dekbedden, kussens en beddengoed genoeg, maar niet overal is het super schoon en dat hoort zeker ook bij reizen en beleven :). Wat douchen betreft is het heel normaal dat er wordt op het toilet gedoucht waar geen gordijn of douchecabine is en dat alles wordt nat. In beste geval is er een badkuip met douchegordijn of zelfs douchewand erop. Dit is vooral in de steden te zien. Antoine heeft koeien en kalfjes en hij is vooral geïnteresseerd in onze Nederlandse koeien. Als we hem vertellen hoeveel liters melk onze koeien geven en hoe groot ze zijn, gaat zijn hele gezicht schitteren van geluk en hij wil weten hoeveel zo’n koe kost? Helaas weten we het niet 🙁 , maar als iemand van jullie het weet hoor ik het graag. Randa raakt zachtjes mijn jurkje met bloemetjes aan en ik maak hieruit dat ze de jurk mooi vind. Deze avond kookt Randa voor ons Fattoush (goed gevulde salade met lokale groene sla-achtige planten die we niet kennen, heerlijk smakende tomaten, kruiden, citroensap, olijfolie en een soort geroosterde plat en dun brood in stukjes erin). Dit smaakt heerlijk en is mijn favoriete gerecht tijdens onze Libanon reis geworden. Mujaddara (puree van linzen met rijst en uien) en kikkererwten in citroensap en olijfolie. Er wordt bij alle gerechten Libanees brood geserveerd en dat is iets wat beetje op Nepaleze chapati’s lijkt. Als dessert krijgen we appels, huisgemaakte abrikozenjam en uiteraard Libanese koffie, die op Turkse koffie lijkt. Heerlijke afsluiting van de avond.

Libanon reis      Libanon reis      Libanon reis

De komende dagen van onze Libanon reis gaat het landschap steeds veranderen, we gaan veel hoogtemeters maken en lopen over droge passen, rotsige paden, adembenemend mooie rotsformaties, talloze weilanden met hoog gras en veel wilde bloemen, besneeuwde toppen, dennenbossen, enorm veel bloeiende appelboomgaarden, blaffende herdershonden, rustige herdershonden, dorpen, kloosters, bloesem, Unesco’s werelderfgoed, prachtige cederbomen (deze boom staat op de Libanese vlag, is beschermd omdat het een bedreigde soort is en er wordt hard gewerkt om nieuwe bomen groot te brengen), schildpadden op het pad en ik zal naïef denken dat iemand schilden op de grond heeft gegooid, maar niks is minder waar. Deze schilpadden leven hier en waren super levend :). Er wordt gedacht dat als je een schildpad op het pad ziet het geluk brengt onderweg. Ook gaan we tulpen, pioenrozen, papavers, laurier-, olijf-, vijg-, amandel-, eik- en walnootbomen zien. Prachtige authentieke huizen en wanstaltige, grote, nieuwe huizen. Bij maronieten geldt: hoe groter het huis en hoe duurder de auto, hoe beter. De meeste dorpen waar we langskomen lijken leeg te zijn al staan er enorme huizen. Ons wordt het verteld dat het zomerhuizen van mensen zijn en dat ze over een paar weken naar de bergen zullen komen om koelte op te zoeken omdat het in de zomer te heet is in de steden. Het rijkste dorp dat we onderweg tegenkomen en waar we ook slapen is Douma. Hier zijn huizen enorm en er zijn bepaalde regels hoe een huis wel en niet mag eruitzien. Mensen hebben hier een klein stukje Frankrijk gecreëerd. We slapen in huizen, kloosters en herbergen. Het ontbijt is overal verschillend en bestaat uit: plat, dun brood, creme fraiche met olie erop, eieren, fetakaas, een soort mozzarella kaas, tomaten, komkommers, olijven en soms jam. Lunch wordt gemaakt door de gastheer/vrouw/gids en bestaat altijd uit rollen Libanees brood met mozzarella, creme fraiche met komkommer, jam, gesmolten gele kaas of zataar (kruidenmix, witte sesam en azijn). Het is altijd voldoende eten geweest. Avondeten is afhankelijk van waar we slapen en wat er te krijgen is. Soms werd het voor ons gekookt en soms hebben we in de enige snackbar in het dorp gegeten en soms weer een heerlijke maaltijd op een leuk terrasje in de zon. Het hangt van het dorp en aanbod af. Einde van de 2e wandeldag biedt iemand zich aan om ons naar een bedevaartsoord Saint Charbel klooster. Deze maronieten monnik, die hier heeft gewerkt en gewoond, is heilig verklaard na zijn dood en er worden een paar wonderen aan hem toegerekend. Het is prachtig om te zien hoe diep het geloof in mensen zit en hoe toegewijd aan dit bedevaartoord ze zijn. We begrijpen meteen dat de wonderen die Saint Charbel heeft verricht voor elke gelovige absolute waarheid is en we observeren en respecteren het al zijn we allebei atheïsten. Dit zou ik ook iedereen aanraden die naar Libanon gaat. Geef je mee aan de flow en ervaar voor even.

 

Libanon reis         Libanon reis

Op dag 3 beslissen we om toch naar Baälbek te gaan en geven dit door aan ons agent. Spannend. Mensen in dorpen waar we langskomen waarnemen dat we er zijn, begroeten vriendelijk, lachen, maar staren niet, Iedereen lijkt het goed te hebben en er wordt niet gebedeld. Alle afspraken i.v.m. onze vakantie zijn tijdig en 100% correct uitgevoerd. Mensen zijn eerlijk, enorm gastvrij en ze zien tevreden uit. Vrouwen dragen broeken en rokken onder de knieën met panty’s (doorzichtig of zwart, maar benen zijn nooit bloot. Onze gids die cultuur kent zegt dat ik in mini rokje mag lopen en zou hierdoor niemand beledigen. Uiteraard niemand onderweg lijkt onder de indruk van een paar half blote benen, haha. Slechts één dag heeft de gids me gevraagd om een broek aan te trekken omdat we tussen struiken met dorens zouden lopen. We worden vaak onderweg uitgenodigd bij mensen thuis om koffie te drinken, wat we soms doen. Dit hoort bij Libanese gastvrijheid en er wordt niet van gasten verwacht om hiervoor te betalen. Laatste wandeldag komen we aan in Quadisha Vallei (Heilige Vallei). Dit is een smalle, groene en diepe kloof die in een kaal plateau is ontstaan. Boven op het plateau om de kloof zijn dorpen gebouwd en er zijn mooie uitzichten op kale besneeuwde toppen van de Libanongebergte en de weg naar Bekavallei en Baälbek. In deze kloof hebben christenen tot ca. 100 jaar geleden in geheim hun religie uitgeoefend en kloosters in grotten gebouwd. Dit is vandaag niet meer nodig en veel toeristen komen om deze kloosters en ook ruïnes van kloosters te bezoeken. Het is bijzonder om de kloof in te gaan en zich verbeelden hoe het was toen de bevolking zich hier schuil moest houden voor Ottomaanse Turken. In deze kloof sluiten we onze zesdaagse wandeling af.

Libanon reis     Libanon reis     Libanon reis

Libanon reis: Byblos en Beiroet

Eenmaal uit de kloof, nemen we taxi naar Byblos en gaan de ruïnes en de stad bekijken. Geschiedenis van Byblos gaat terug naar 3e millennium voor Christus. Alle beschavingen die ik in het begin heb genoemd plus nog een paar anderen hebben in deze stad sporen achterlaten. Byblos ligt prachtig aan de Mediterraanse zee en we lopen tussen de ruïnes, kleine muurtjes, tempelpilaren, sarcofagen, kruisvaarderstempel en Romeinse amfitheater die over de zee kijkt, avondzon vangt en ooit plaats voor 3 duizend bezoekers had. Wat deden deze bezoekers hier in de Romeinse tijd? Juist, ze hebben hier gegeten, gedronken en verkleed enorme orgie partijen gehouden. De oudheid van deze ruïnes gaat mijn verstand voorbij en ik heb de fantasie en kennis niet om de stad te zien zoals het ooit in verschillende periodes geweest is. Een groot stuk van de kruisvaarderstempel uit de 12e eeuw staat er nog en van de het dak van deze tempel kijkend over de zee stelen de zonnestralen van de avondzon een glimlachje van ons. We staan op dezelfde grond als alle culturen voor ons en maken een deel daarvan uit. Oude centrum van huidige Byblos lijkt beetje op oude centrum van Sarajevo in Bosnië wat niet raar is aangezien de Ottomaanse Turken hier ook geweest zijn. Verder is Byblos en moderne stad waar alles te vinden is en er wordt Run & Rise reclame gemaakt voor 7 juni en ook voor Beiroet Marathon die in november plaats zal vinden. We verlaten Byblos en gaan naar ons hotel in Beiroet.

Libanon reis  Libanon reis  Libanon reis

Onderweg zal onze taxi pech krijgen, maar mensen zijn hier creatief en onze taxichauffeur houdt een andere taxi aan betaalt hem en vraagt om ons naar het hotel te brengen wat deze nieuwe taxichauffeur ook doet. Nogmaals; mensen zijn enorm eerlijk en gemaakte afspraken worden ook gerespecteerd. Dit hebben we alle dagen in Libanon steeds opnieuw ervaren. Voordat de zon ondergaat hebben we nog tijd om via DE straat (Hamrastraat) van jaren 70 naar de zee en een 5 km lange zeepromenade af te dalen. Dit is dan de Promenade des Anglais van Beiroet en hier is alles te zien: toeristen, vrouwen in boerka’s, joggende mannen en vrouwen in korte broeken, vrouwen met hoofddoeken en westers gekleed, families, gehandicapten, vrienden en vriendinnen, fietsers, verliefden, moslim, christen, mannen met baarden, moderne jonge dames en iedereen leeft met elkaar en verdraagt elkaar en ik gun ze uit mijn hele hart deze vrede en welvaart. Het is al donker toen we de weg naar hotel door kleine en grote straten proberen te vinden. De sfeer op straat is rustig, vriendelijk en we voelen ons op ons gemak hier. Morgen gaan we naar Baälbek. Spannend.

Libanon reis: Bekavallei en Baälbek

Onze gids en chauffeur haalt ons op om 9 uur in het hotel. In mijn fantasie is Bekavallei een droge, stoffige, dunbevolkte vallei waar je elk moment ongemerkt zou kunnen verdwijnen. Waar mannen met Kalasjnikovs op straat lopen. Ik heb 2 sarongen meegenomen zodat ik mijn benen en haar kan bedekken als we er zijn. Onderweg meld ik aan onze gids dat ik ze bij me heb en vraag hem om me te vertellen wanneer ik me moet bedekken. De gids kijkt me onbegrijpend aan en zegt dat het bedekken nergens voor nodig is en dat ik passend gekleed ben. Ik heb een jurk met korte mouwen aan en de lengte is net boven de knie. Onderweg zijn een paar controleposten waar leger staat en de auto’s moeten vaart minderen zodat de leger kan zien wie in de auto zit. We hoeven nergens te stoppen, paspoorten worden niet gecontroleerd en als ze zien dat je toerist bent mag je verder. Vanaf een pas van 1400m komt Bekvallei voor het eerst in zicht en dalen we de vallei in. In werkelijkheid is deze vallei enorm vruchtbar, groen, dicht bevolkt, er lopen geen mannen met kalasjnikovs rond en de sfeer is ontspannen. Hier zijn af en toe Arabische invloeden te zien en we horen voor het eerst in 7 dagen oproep van moskee om te bieden. En dan Baälbek en de ruïnes. Als we uit de auto stappen, komen verkopers boeken over Baälbek en hezbollah T-shirts aanbieden. Als je het niet wilt is het OK en de sfeer is op geen enkele manier geladen. Baälbek is opgericht door Feniciërs maar zijn bloeiperiode beleefd het in het jaar 15 voor B.C toen het toen de stad een Romeinse provinciehoofdstad werd onder de keizer Augustus. Deze stad was een belangrijk religieus centrum voor Romeinen.

Libanon reis                    Libanon reis

Tempel van Bacchus is super bewaard en ook veel stenen en pilaren van tempels van Jupiter en Venus staan er ook. Ik vind het magnifiek en omdat er nog zoveel staat kan ik me makkelijk voorstellen hoe het leven van Romeinen hier geweest is. Prachtig:)! Bergen rond Bekavallei zijn droog en zandgekleurd met besneeuwde stukken erop. Ik moet af en toe lachen over mijn fantasie van Bekavallei hahaha. Hier wordt ook wijn gemaakt en er staan een paar beroemde( ook in de wereld) wijnkelders. Voor het vertrek uit deze vallei gaan we nog een andere Arabische ruïne in het dorpje Anjar bekijken en daar lunchen. In Anjar leven voornamelijk Armeniers en hier staan enorm veel restaurants net in Valkenburg maar dan stoffiger en mensen komen uit de hoofdstad van de vallei en ook uit Beiroet om hier in het weekend te lunchen. Anjar is een dorp die aan de voet van Anti Libanongebergte gebouwd is en de Syrische grens is 2 km hiervandaan. Hier lunchen we samen met honderden anderen libaneze mezze (verschillende Libanese tapas) onder genot van de lokale muziek. Op het bedekte terras zitten grote families te lunchen. Sommige zijn westers gekleed en andere dragen hoofddoeken. Ook een teken dat het leven samen mogelijk is. Laatste uren voor het vertrek naar huis verkennen we Beiroet, een moderne, traditionele, dynamische, dure, energieke stad die vaak ook op Europeise steden lijkt. Mensen laten hier graag zien dat ze geld hebben en ze geven het ook graag en makkelijk uit. Super mooie en verzorgde vrouwen lopen op straat. Mensen zijn zeer vriendelijk. Moskeeën, orthodoxe- en katholieke kerken wisselen elkaar af en zijn het bewijs dat als we elkaars geloofsovertuiging respecteren en elkaar ruimte geven we uitstekend met elkaar kunnen leven. In centrum van Beiroet is een moderne en strakke skyline gebouwd. Winkelen in Beiroet is fantastisch en er zijn veel hoogopgeleide jonge mensen die Beiroet boost geven. Kortom: Beiroet is COOL en HIP.

Libanon reis      Libanon reis

Libanon reis: Jurkje of blouse voor Randa

Heb je nog een goed uitziend jurkje maatje S of en mooie blouse dan zou je Randa, de gastvrouw bij de eerste overnachting tijdens trek, erg blij hiermee kunnen maken. Ga je niet zelf en heb je iets moois wat je kwijt wilt stuur het me dan stuur ik het naar Randa met de groepen of neem het mee als ik zelf ga.

Conclusie Libanon reis

We hebben in 5 volle dagen ca. 93 km gelopen, 6000 hm gestegen en iets minder dan 6000 hm gedaald. Mijn conclusie is dat mensen hier bijzonder gastvrij, eerlijk en vriendelijk zijn. Afspraken worden gemaakt en nageleefd. In alle dorpen en steden waar we geweest zijn hebben we geen dreigende sfeer ervaren of mensen dichtbij zien komen zodat je je ongemakkelijk voelt. Hier heb ik geen last van hahah, maar sommige ervaren redelijk dichtbij als onprettig. Mensen houden afstand van elkaar net hier in Nederland. We hebben ons niet bekeken gevoeld en bedelen hebben we sporadisch alleen in Beiroet gezien. Libanon heeft ook veel vluchtelingen uit Syrië en Palestina en gastarbeiders uit Afrika. Ik bewonder Libanezen dat ze hun land voor zoveelste keer opnieuw hebben opgebouwd, genieten volop van het leven en leven vredig naast elkaar. Libanezen zijn hoogopgeleid en spreken meerdere talen. Ze zijn trots op hun afkomst en richten zich op de toekomst en goed leven. Mijn conclusie is dat dit land klaar is om ons (toeristen) te verwelkomen en hun indrukwekkende geschiedenis, fascinerende natuur en hartelijke gastvrijheid aan ons te laten zien en voelen. Elke keer als ik kans krijg om Libanon te bezoeken zal ik het doen. Inmiddels is het mogelijk deze reis via Nunatak te boeken en het prachtige Libanon zelf te beleven. Een paar dagen geleden is onze groep teruggekeerd uit Libanon met fantastische indrukken. Ik hoop dat jullie ooit ook deze paden zullen bewandelen.

Fijn weekend allemaal,

XXXX

Leave a Reply