was successfully added to your cart.
Monthly Archives

oktober 2018

Ik ben Grizzly109km!

By | Trailverslag | 2 Comments

Mentaal onverwoestbaar!

Wat: Grizzly100
Waar: ‘s-Gravenvoeren, België
Wanneer: 27.10.2018
Afstand : 109km en 2400 hm/2600hm

Eerst wil ik jullie bedanken voor de liefde en steun die ik heb ontvangen tijdens de bloedarmoede en jullie enthousiasme en felicitaties nu het weer gaat zoals het hoort. Hartelijk dank hiervoor. Samen kunnen we alles!

Na deze trail weet ik zeker dat alleen nog de bloedarmoede me uit een wedstrijd kan uitschakelen en verder niks. Grizzly100 stond sinds vorig jaar op de wenslijst maar ik was ivm de bloedarmoede voor het eerst dit jaar in gelegenheid om hem te lopen. Voor mij zullen zeker bekende stukken erbij zitten aangezien ik al 4 keer de Beartrail hier heb gelopen. Omdat alle trainingen en de Trailrun Terschelling op 7. oktober zo fantastisch gingen heb ik stoute schoenen aangetrokken en me ingeschreven voor 100km. Ben ik goed voorbereid voor deze afstand? NEE. Heb ik voldoende getraind voor deze afstand? OOK NIET. Heb ik ervaring op deze afstand? MEER DAN. Let’s go dan :)! Ik weet ook dat ik meer dan ooit in rood zal lopen omdat de langste duurloop 50km was, maar ik weet dat het kan en dat ik me lekker voel. Nu nog het vervoer vinden naar en van de trail. Alles gaat soepel. Heerlijk. Zelfs het weer zal ideaal worden: bewolkt, 7 graden, droog. Een paar dagen voor de wedstrijd komt de laatste mail van de organisatie en daar zie ik dat mijn startnummer 113 is. Ik ben niet bijgelovig anders had ik nu in mijn broek gepoept hahaha.

Omgegooide koffie brengt geluk en extra werk

Dit weekend heb ik geen auto en moet het vervoer geregeld worden. Binnen een uur lukt dat ook dankzij Arnold Bredewolt en zijn gezin. Arnold gaat ook starten op 100km. We vertrekken vrijdagmiddag uit Epe en we slapen in een prachtige en authentieke B&B Joie de Vivre waar we hartelijk worden ontvangen door de eigenaar Theo. We eten samen en blijven nog even gezellig bij de heerlijke warme kachel zitten voordat we rond 22:00 uur gaan slapen. Ochtend van de wedstrijd word ik wakker voor de wekker en ik voel me prima. Ik heb zo vaak wedstrijden gelopen op alle mogelijk tijdstippen dat staartjes maken, aankleden en racevest klaar maken een deel van mij geworden is. Het lukt me ook per ongeluk om een halve kop koffie op een beige gestoffeerde stoel om te gooien. Ik baal hiervan, maar in sommige culturen brengt omgegooide koffie geluk. Proost dan op een goede race en sorry Theo en Trudy voor dit ongemak. Ik begreep dag erna dat de vlek succesvol verwijderd is wat me dan weer blij maakte.

 

Grizzly100 en de nachtmerrie

We arriveren om 05:45 uur en de start is om 06:00 uur. Mooi op tijd. Het is niet koud en ik praat met een paar lieve vrienden die ik al een tijd niet heb gezien en gesproken. Exact om 06:00 uur vertrekken we en we zullen eerste 2,5 uur in het donker lopen. Het gaat lekker en ik heb een eindtijd tussen 10 en 10,5 uur in gedachten. Er zullen 4 verzorgingsposten onderweg zijn en het is mogelijk om een dropbag af te geven voor de VP op 48km en 65km (100km komt op deze post twee keer). Ik heb de dropbag afgegeven vooral als mijn flexibele en lichte Hoka Evo Jawz minimalistisch blijkt te zijn voor deze actie (want deze schoen is gemaakt voor crossen tot 10km), dat ik de Speedcross kan aantrekken. Eerste verzorgingspost is op 25km en deze kilometers vliegen voorbij. Het parcours is afwisselend met glooiende klimmetjes en afdalingen. Stokken zijn hier overbodig. We lopen door de bossen met stenen bezaaide paden, over de akkers, singletracks, langs de weilanden. Herfst heeft het landschaap in passende keuren aangekleed.

      

Voor de tweede VP op 48km loop ik eerste keer verkeerd omdat ik was vergeten dat we na een bepaald punt niet borden maar blauwe stippen en pijlen op de grond en bomen moeten volgen. Hier verlies ik 1km. Kan gebeuren. Niks aan de hand. Vanaf verzorgingspost op 48km lopen lopers van 100km een lus van ca. 17km om terug te komen naar dezelfde VP en dan is deze voor ons op 65km. Ik loop op dit moment op een 8e plek overal en tweede dame. Meteen na de VP op 42km maak ik fout en kom ik na 3 kilometer weer op het punt waar ik al geweest ben. Niet leuk maar we gaan verdere en na 17km kom ik naar een viersprong waar blauwe stippen in drie richtingen gaan. Hier staan twee lopers die aan de lus beginnen en weten niet welke kant op ze moeten. Ze vragen het aan mij en ik wijs ze de weg. Ik vraag ze waar de verzorgingspost is en ze sturen me verkeerde kant op. Na 4 kilometer begin ik het verdacht te vinden want ik weet dat ik bijna bij de VP op 65km was en dat het niet zo lang mag duren. Ik haal lopers in en vraag ze waar ze naartoe lopen. Iedereen zegt dat ze aan de lus gestart zijn en deze lus lopen mensen twee verschillende richtingen. Ik zeg dat ik met mijn lus klaar ben en dat ik naar de VP wil. Ik besef dat ik al de VP voorbij ben maar ik weet niet hoe ik er moet komen. Ik pak de telefoon om de organisatie te bellen en mijn telefoon zegt dat ik ongeldige simkaart heb. Damn, ik heb dit nog nooit eerder meegemaakt. Het lijkt een nachtmerrie. Ik vraag een loper om zijn telefoon te lenen en hij wacht netjes. Hartelijk dank hiervoor. Midden in het bos staat mijn teller op op 67km. Natuurlijk kan de organisatie niks met deze informatie. Ik word gevraagd of ik bij drielandenpunt ben. Deze heb ik al een tijd geleden gepasseerd. Ik moet terug naar daar en weer bellen. Het schijnt 1km naar drielandenpunt te zijn en ik ren als bezeten. Eenmaal hier leen ik weer telefoon van iemand en bel de organisatie. Het wordt uitgelegd hoe ik naar de VP 65km moet lopen. Bij mij is nu de lol al eraf en ik heb zin om te stoppen. Nog een poging en als ik de VP niet gauw vind kap ik ermee want de beoogde tijd haal ik door deze stomme acties niet en 3 kilometer verder sta ik op het punt waar ik al 3 keer was. Op de viersprong waar ik die twee mannen de goede weg wees was ik 100m van de VP verwijderd maar deze was niet zichtbaar van het punt waar ik stond en de mannen zeiden dat ik andere kan op moest als ik naar de VP wilde. Ik neem aan dat niemand dit expres doet. Ze waren zelf ook gedesoriënteerd. Uiteindelijk kom ik op de VP 65km aan helemaal gefrustreerd, gehaast en niet zo super vriendelijk zoals ik altijd ben. Mopper de mopper. Een vrijwilliger haalt de dropbag voor me. Terwijl ik snel een beker cola drink, wat chips en wijngums eet spreek ik me toe. Een deel van mijn wil stoppen omdat ik de tijd niet meer haal, maar de nuchtere deel van de hersenen is aan het inventariseren: Ben ik moe? NEE. Ben ik ruim voor de tijdlimieten? JAAAAA. Wat houdt me tegen om niet door te gaan? FRUSTRATIE, IRRITATIE EN DAT IK LAAT BEN. Zijn dit de redenen om te stoppen? NEE, ABSOLUUT NIET. Ik haal uit de rugzak de hoofdlamp en jas en stop het in de dropbag. Komende 35km moet ik deze extra 9km goed zien te maken en dan moet ik met zo weinig mogelijk spullen vertrekken. Deze inventarisatie duurt 2 minuten. Beslissing is genomen en ik vertrek vastberaden en kalm.

         

Volgens mij zijn de meeste hoogtemeters in de eerste 50km gemaakt. Het parcours blijft afwisselend en prachtig. Brede paden, singletracks, door het gras, bossen, langs prachtige dorpen, over akkers, langs hoge varens, kastelen, boerderijen. De zon schijnt inmiddels en de uitzichten over glooiende landschappen zijn prachtig. Er liggen veel gele en roest gekleurde bladeren op de grond. De kleuren veranderen steeds. Het is een vuurwerk van groen, goudgeel, roest, bruin. Herfst op zijn best en droogst. Ik geniet met alle zintuigen. Inmiddels voel ik in mijn benen dat ik mijn best doe om de schade van 9km te beperken.

Ik haal veel mensen in en ineens ben ik bij de laatste VP op 87km helemaal happy (zie de foto). De prijsuitreiking is om 17:00 uur en ik zal 2-3km te kort komen. Ren nog sneller ren. Ik herken het parcours van de Beartrail 58km en ik weet dat ik in de laatste daling naar de finish ben. Het liefst wil ik nog Raymond bellen om te zeggen dat ik een kwartier te laat zal zijn en of ze op mij willen wachten met de prijsuitreiking, maar mijn telefoon doet het niet. Laat me alsjeblieft ontwaken uit deze slechte droom hahaha. Ik weet niet of ik nog steeds tweede dame ben of heeft derde dame me ingehaald tijdens mijn dwalingen. Ik hoor de finish en in de laatste bocht zie ik het ook. Yes, ik ben er. Ik heb weer aan mezelf bewezen dat ik mentaal ijzersterk ben. Dit is de beste wat een ultraloper kan hebben. Dit brengt je naar de finish als het lichaam geen zin meer heeft. Nog een paar meter en ik hoor de speaker zeggen dat ik tweede dame ben. OH, SHIT ik wist toch mijn tweede plek te behouden. Wat fantastisch.

 

Ik finish na 11:17:23 en mijn gps laat 109km zien. OK, ik ben 45minuten tot 1 uur later dan gewenst, maar deze vertraging kan ik door die 9km aan mezelf uitleggen. Er zat voor mij vandaag makkelijk de beoogde tijd in. Dit was de beste strijd ooit tegen mezelf. Ik loop nooit buiten mijn    comfortzone maar vandaag dus wel en dat is uitstekend bevallen.

          

Hartelijk dank!

Graag wil ik de organisatie, vrijwilligers, fotografen en sponsoren bedanken voor een fantastische dag, prachtig parcours, gastvrijheid en enthousiasme. Ondanks kleine ongemakken heb ik ENORM genoten en ben ik super bij met hoe ik me heb herpakt. Een bijzondere dank gaan naar Arnold Bredewolt en zijn gezin die enorm gastvrij en lief voor mij geweest zijn. Trudy en Theo bedankt voor het schoonmaken van de stoel. Wat mij betreft tot volgend jaar weer, XXX

Wat brengt mij naar de finish?

Hoka Evo Jawz  schoenen
Instinict Evolution  racevest
Maurten sportdrank en gel + zelfgemaakte repen
Sziols sportbril
Ndure drinksystemen
Liefde voor mijn sport, veel zin en doorzettingsvermogen. Enjoy your day and see you soon.

Hoka, Sziols, Ndure, Evolution zijn verkrijgbaar via Stellatoyou en te bestellen via info@stellatoyou.nl. Maurten koop ik bij Rin2Day in Zwolle.

Trailrun Terschelling

By | Trailverslag | No Comments

Ik voel me altijd thuis hier :)!

Wat: Trailrun Terschelling
Waar: West-Terschelling, Terschelling
Wanneer: 07.10.2018
Afstand : 50km

Wauw wat een bijzondere trail en wedstrijd voor mij ook omdat het eerste power trail is na de bloedarmoede. Ik heb eind augustus ontdekt dat mijn Hb 7.1 was. Voor de lange, technische en hoge Echappeebelle was dit niet het beste uitgangspunt. Ik wist dat ik het ivm de hoogte in de Alpen zwaarder met zuurstof toevoer zal krijgen maar ik dacht dat ik het op een langzaam en aangepast tempo toch zou redden. Ik dacht het verkeerd want ik ben hier rond 75km genadeloos uitgeschakeld. Om goed te kunnen lopen op volle kracht heb ik Hb 8.3 nodig. Terug in NL ben ik gestart met staalpillen en in trainingen van afgelopen weken merkte ik dat de kracht en snelheid weer goed zijn en dat ik voldoende zuurstof had om weer plezier in trainingen te hebben en me weer qua snelheid te kunnen uitleven zoals ik het wilde.

Weer samen op een bijzondere slaapplek

Ik start op Terschelling sinds de eerste editie omdat ik deze trail prachtig vind, omdat de organisatie me graag ziet en hartelijk ontvangt bij hun evenement en omdat onze Wadden prachtig in de herfst zijn. Vorig jaar was ik ingeschreven maar kon vanwege de bloedarmoede niet straten. Ik heb organisatie gevraagd of ik 3 uur voor de start van 50km kon starten om het parcours als training te lopen. Dit vonden ze prima en dit jaar kon ik weer starten om tegen mezelf te racen. YEAH! Het is inmiddels een ritueel geworden dat ik elk jaar met mijn beste vriendin Terschelling Trailrun beleef. Dit jaar hebben we in een zeer bijzondere accommodatie geslapen, namelijk in de tipi bij een schapenboer op Ameland. Hoe geweldig is dit? Mega ?.

    

We hebben dit weekend helaas niet veel tijd gehad om uitgebreid van deze tipi te genieten. We zijn op zaterdagavond om 22:00 uur met de laatste boot op Terschelling aangekomen. Het regende beetje en het waaide veel. In the middle of nowhere in het donker en via een smal weggetje bereiken we de boerderij en met de boer voor ons lopen we door weilanden naar de tipi. Het is super donker en we zien niet veel. De rits (lees deur) gaat open en TADA we staan midden in de tipi. Het is ruim. Beneden staat een keukentje, een bank, een tafel met 4 stoelen en 2 bedden en boven via een ladder is nog een knusse ruimte met twee matrassen en hier gaan we slapen. In de koelkast staat een stuk schapenkaas die op de boerderij wordt gemaakt. Wat een leuk gebaar en een smakelijke ontvangst. Nee, natuurlijk gaan we geen kaas proeven om 22:30 uur hahahaha. Tipi is gemaakt van een zwaar materiaal die op zeilen lijkt en als het waait maakt het veel lawaai. Dit heeft mijn nachtrust niet verstoord. In de ochtend zien we pas waar we terechtgekomen zijn. Voor ons zijn eindeloze weilanden en de zon komt op. Het waait uitzonderlijk weinig voor Terschelling en het weer wordt goed. Ideale trail omstandigheden, want op de eilanden heb ik vaak sterke wind tijdens trails meegemaakt. We ontbijten, kleden ons aan en wandelen richting de start welke is in het Boschrijk Hotel in west Terschelling.  Start is om 10:30 uur voor 50km en uitslapen zit erin. Ik zal pas in de wedstrijd bepalen welke tijd ik op Terschelling zal lopen.

Start en trail

Ik weet nooit op welke kilometers verzorgingsposten zijn, wat er op de VP staat en of er een dropbag inleveren mogelijk is want tot 80km ben ik zelfvoorzienend en heb ik alles bij me wat ik onderweg nodig heb. Deze feiten vind ik dan ook in Benelux tot 80km onbelangrijk. Wel kijk ik op de kaart waar het verste punt is en waar er van richting wordt veranderd: noord, west, oost, zuid. Dit vind ik nuttig om te weten verder zo mijn mogelijk afleiding om op de beste manier een met de natuur en het lichaam te worden. Ik kijk ook nooit wie op de startlijst staat omdat ik toch altijd mijn eigen race loop en vooral met mezelf de competitie aanga. Trailrun Terschelling heeft drie afstanden: 15km, 25km en 50km. Voor iedereen wat. In het start vak staat naast me een afgetrainde dame die heel snel uitziet. Ik ken haar niet. 20 seconden aftellen en we mogen. Ik neem de plek in achter eerste heer wetend dat deze trail pas na 30km echt begint en dat je het goed moet kunnen verdelen. Ietsje later komen nog twee heren bij me en we lopen een paar kilometers samen. Een van de heren neemt beslissing om te versnellen en weg is hij. Ik blijf met de derde man achter en we lopen zwijgend samen. We hebben ook dezelfde tempo en wat nog mooier is dezelfde pasfrequentie. Het voelt als mediteren. Dat ZWIJGEND samen lopen is voor mij een voorwaarde want ik heb niks met gesprekken onderweg. Dit leidt me af van het in contact blijven met het lichaam en op tijd kunnen anticiperen op de behoeftes hiervan en het verstoort ook stilte en rust om me heen zodat ik de natuur niet kan horen. Eerste kilometers gaan op brede en smalle paden, zand en heide paden die kronkelen en uiteindelijk komen we via een hoge duin naar het strand. Zand is redelijk hard en het gaat prima.

       

Wind komt uit het noordoosten en we hebben hem hier wind tegen. Ik loop te hard en denk dat ik deze snelheid zal op het einde bekostigen door een dalend tempo. Dat is dan een zorg voor later want vandaag ben ik benieuwd wat gaat gebeuren als ik me beetje meer dan normaal ga pushen. Voor de eerste grote verzorgingspost lopen we nog door een prachtig stuk oerwoud. We worden enthousiast ontvangen en aangemoedigd op de VP. Af en toe wisselen Arno en ik een paar woorden omdat we willen weten hoe de ander zich voelt en over de eindtijd die ik in gedachte heb. Arno loopt zijn eerste 50km en omdat ik al een ervaren rat ben op deze afstand blijft hij graag bij me zolang we hetzelfde tempo lopen. Het gaat lekker en machtige bospaden en prachtige open duinlandschappen wisselen elkaar af. Er is veel uitzicht en veel smalle paden die vaak begroeid zijn en je gokt elke keer als je landt want je ziet niet waar je op landt. Heerlijk. I love! Markeringen zijn donkerblauw en wit, wel goed geplaatst maar niet altijd duidelijk zichtbaar vanwege de kleur. Bij de verzorgingsposten is er water, wijngums, banaan, sinaasappels, zoute sticks en bij twee verzorgingsposten was er cola. Op het verste en meest oostelijke punt van de trail kom je in prachtige zandduinen en het lijkt op woestijn. Hier was het parcours enorm goed aangegeven. Parcours was dit jaar beetje aangepast ivm besmette gebieden. Vlak voor de VP op 33km bereiken we het verste punt in het oosten en we gaan weer naar het westen en we zullen de wind in de rug hebben.  Vrijwilligers op VP 33km zijn enthousiast.

Arno en ik zijn nog steeds samen en lopen op 3e en 4e plek in het algemeen klassement. Inmiddels is het nog warmer aan het worden en we stampen het zand voor 2 kilometer voordat we weer de duimen en heiden ingaan. Dan een paar kilometers door de heide en bosjes en nog voor de laatste en 4e keer naar het strand. Deze keer ietsje langer ca 4km. Als we van het strand afgaan komen andere afstanden bij elkaar en het wordt drukker. Arno en ik stoppen heel kortbij de verzorgingspost om water te drinken en meteen gaan we gassen. We halen iedereen in. Ik denk dat 25km hier met ons loopt. Veel mensen kennen mijn staartjes en ze manken leuke grapjes en opmerkingen als ik ze inhaal. Al zal ik mensen tijdens inhalen niet aankijken en blijven hangen als ze een leuke opmerking maken bedank ik altijd of reageer ik erop al inhalend. Ik vind deze spontaniteit van mensen altijd fantastisch. Het laatste stuk voor de finish is lang en slingert lang door de bossen op wat bredere en smallere paden.

Hier halen Arno en ik veel mensen in. We ruiken het stal en het tempo wordt steeds opgevoerd. Laatste kilometers voor de finish voel ik dankbaarheid aan Arno en hoe we elkaar hebben naar de finish gebracht. 50km naast, ietsje voor of achter elkaar maar altijd bij elkaar gebleven. Het teamwork ten top. Het lijkt me leuk om met mijn trailmaat hand in hand te finishen. Dit verdienen we nadat we 4:35:46 bij elkaar gebleven zijn. Ik stel dit voor en hij vind het prima.

Finish

We finishen hand in hand en wat een ontlading, verbondenheid en dankbaarheid bij allebei na de finish. Arno’s eerste 50km trail is binnen in een prachtige tijd en ik heb iets gedaan wat voor mij ongebruikelijk is, namelijk 50km met iemand gelopen. Voor mij is dit super bijzonder. Nu weet ik dat er iemand is die precies hetzelfde tempo loopt als ik en die kan heerlijk zwijgen. Arno ik hoop dat ik je vaker op trails zal ontmoeten. Ik ben afgelopen weken 4 kilo afgevallen en ben nu op het gewicht van 2016 namelijk 56kg. Ik voel me prima en ik heb 4kg minder te dragen wat zeker heeft bijgedragen aan deze prachtige prestatie. Ik heb ook voor het eerst in 8 jaar een wedstrijd zonder Speedcross gelopen. Speedcross is voor mij heilig en is alleen voor wedstrijden, maar vandaag heb ik voor Hoka Evo Jawz gekozen. Een super lichte en flexibele schoen met diepe en brede noppen. Ik merk dat ik het dempen door noppen in combinatie met een harde zool waar ik me goed op kan afzetten uitstekend vind. Deze combi heeft Speedcross ook al is de Speedcross veel zwaarder dan de Hoka Evo Jawz.

Na de finish kwamen enorm veel mensen naar me toe om me te begroeten, te feliciteren, te vragen hoe het met me gaat en te vertellen dat ik ze inspireer en motiveer. Ik word hier altijd zo enorm blij want alle berichten en blogs die ik schrijf over mijn trails en belevenissen schrijf ik niet om te zeggen kijk mij nou. Ik schrijf ze om te zeggen wat ik kan kunnen jullie ook. Het was hartverwarmend om te horen hoeveel mensen me volgen en hoeveel mensen geïnspireerd raken door wat ik doe en schrijf. Mijn comeback hebben deze attenties volledig gemaakt. Dank jullie wel voor de liefde en steun. Ik voel me enorm geliefd en ik hou ook van jullie.

Dit jaar hebben eerste dame en heer een cadeaubon van €200 gekregen om bij de sponsor Columbia iets moois uit te zoeken. Ik heb een prachtige roze donsjas en een sport bh besteld.

Hartelijk dank!

Graag wil ik de organisatie, vrijwilligers en fotografen bedanken voor een prachtige trail, gastvrijheid, enthousiasme, tijd en aandacht. Ik voel me altijd bijzonder welkom op Terschelling omdat de organisatie me graag hier ziet en ze behandelen me ook zo. Heel spontaan ben ik ook een soort ambassadrice voor deze trail geworden. Allemaal leuke en positieve ontwikkelingen. Ik heb enorm genoten van deze prachtige trail met perfect weer. Mijn lieve vriendin wil ik bedanken voor de gezelligheid, vriendschap, steun, onvoorwaardelijke liefde en er voor me zijn door dik en dun. Love u!

Wat mij betreft graag tot in 2019 op Terschelling en dan een heel weekend ipv 19 uur incl. wedstrijd en heen-en terugreis.

Nieuwe carrière

By | Film | No Comments

Mijn leukste project van het najaar 2018

Wat: Mountain Film Festival on Tour! Presenteren outdoor films die opgenomen zijn in waanzinnig mooie landschappen.
Waar: In 5 theaters in Nederland
Wanneer: 22.11.2018 – 20.12.2018 (elke donderdagavond)

Een paar maanden geleden ben ik gevraagd door de ultratrailloper en organisator van de Grand Trail des Lacs et Chateau Trail in België, en inmiddels een goede vriend, Christophe Libin of ik het zie zitten om in het najaar 5 donderdagavonden 4 korte films te presenteren in 5 steden en alles erom heen te regelen en aan te sturen. 

Yes I will!
YES, YES, YES was het antwoord. Wat een eer en wat past het bij mij om publiek te verwelkomen, een inleiding voor elke film te schrijven, over mijn geliefde bergen te praten en jullie mee op avontuur te nemen. Ik ben enorm enthousiast over dit project. Christophe doet dit al een aantal jaren in België en deze films worden nog geshowd in Scandinavië, Ierland, UK, Zwitserland, Frankrijk, Italië en Benelux!

Wat gaan we samen beleven?
Mountains on Stage is terug! Na een bloedhete zomer, brengen we je graag wat verkoelende beelden: Kilian Jornet op het dak van de wereld, JB Chandelier verslaat de zwaartekracht als paraglider, Eva Walkner en Jackie Paaso verleggen de grenzen van de vrouwelijke skisport en een team van freeriders onderneemt een adembenemende expeditie op de mooiste bergen ter wereld in Pakistan… Vier fantastische en inspirerende films om te ontdekken vanaf 19 november in één van de 80 filmsteden waar onze tour halt houdt! Hier alvast een mooie trailer om in stemming te komen.

Waar zien we elkaar?
22.11.2018 Kinepolis in Oss
29.11.2018 Kinepolis in Enschede
06.12.2018 Kinepolis in Almere
13.12.2018 Kinepolis in Utrecht
20.12.2018 Kinepolis in Rotterdam

Het Mountain Film Festival on Tour wordt ook geshowd komende weken in verschillende steden en België.

Voor de volledige informatie (ook in Nederlands) en verkoop van tickets klik hier.